One day I wrote her name upon the strand 

But came the waves and washed it away

Agayne I wrote it with a second hand

But came the tide, and made my paynes his pray

“Vyne man”, said she, “ that doest in vaine assay

A mortall thing so to immortalize

For I my selve shall lyke to this decay

And eek my name bee wiped out likewise.”

Not so ,” quod I, “let baser things devise

To dy in dust, but you shall live by fame

My verse your virtues rare shall eternize

And in the heavens wryte your glorious name

Where whenas death shall all the world subduew

Our love shall live , and later life renew.”

بار دیگر نامش را نوشتم اما جزر و مد رنجم را طعمه ی خویش ساخت.

من خود همچو این نقش زوال می پذیرم و نامم نیز بدین سان محو خواهد شد."

ولی تو با آوازه ات زنده خواهی ماند:شعرم اوصاف نادرت را ابدی خواهد ساخت

و نام شکوهمندت را بر افلاک خواهد نگاشت.

در آنجا وقتی مرگ جهان را سراسر مقهور بسازد،عشق ما زنده خواهد بود و حیات دوباره از سر خواهد گرفت."

دوست دارم وقتی به آسمون نگاه میکنم تو اولین پرنده ای باشی که میبینم

دوست دارم وقتی به دریا نگاه میکنم تو اولین پری باشی که میبینم

دوست دارم وقتی میخوابم تو اولین خوابی باشی که میبینم

دوست دارم شبها وقتی به ستاره ها نگاه میکنم تو تنها ستاره ای باشی که میبینم

دوست دارم وقتی تنهام تو تنها کسی باشی که وجودت منو از تنهائی در میاره

ولی افسوس

                           که خدا برای پیشانی من مهر تنهائی را انتخاب کرد

هیچکس تنهائیم را حس نکرد

                                                      لحظه ویرانیم را حس نکرد

در تمام لحظه هایم هیچکس

                                                     وسعت حیرانیم را حس نکرد

                           هیچکی تنهائیم را حس نکرد

آن که سامان غزلهایم از اوست

                                                    بی سر و سامانیم را حس نکرد